« آتيكُمُ التَّفْوِيضَ ، وَ عَلَيْكُمْ التَّعْوِيضَ » ذكر مىشود . اگر كسى به معناى ظريف و دقيق خلافت : إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً « 1 » ؛ ( من در زمين جانشينى خواهم گماشت . ) و ولايت : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا « 2 » ؛ ( ولىّ شما ، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده‌اند . ) و احاديث وارده در شأن و منزلت والاى معصومين - عليهم‌السّلام - ( كه قسمتى از آن‌ها را يادآور خواهيم شد ) توجّه نمايد ، مشكل معناى دوجمله زيارت فوق براى او حل خواهد شد . توضيح آن كه : خلافت ، همان تعليم اسمايى است كه تكويناً آدم ابوالبشر - عليه‌السّلام - و ذرّيه‌اش به آن آراسته شده‌اند ، كه : وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ كُلَّها و خداوند متعال پياده‌كنندگان آن را انبيا و اوصيايشان - عليهم‌السّلام - ( كه اشرف و اعظم آنان نبىّ گرامى - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و اوصيايش - عليهم‌السّلام - مىباشند ) قرار داده و به ملايكه فرموده : - أَنْبِئُونِي بِأَسْماءِ هؤُلاءِ « 3 » از اسامى اين‌ها به من خبر دهيد . - إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا « 4 » ولىّ شما ، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده‌اند . آن چه خداوند انجام مىدهد ؛ انبيا و اوصيا نيز به اذن او انجام مىدهند به راستى ، خداوند تعليم همه اسماى خويش را به چه حسابى به آدم و ذرّيه‌اش عطا فرموده ؟ و پياده‌كننده‌ى آن‌ها را براى چه برجستگانش قرار داده است ؟ مىتوان گفت بدين جهت بوده كه هر چه خود به اسمايش انجام مىدهد ، آنان نيز به اذن وى سبحانه انجام دهند و اختيار تامّ براين امر به آن بزرگواران - عليهم‌السّلام - داده و به ديگران نيز فرموده : هر چه مىخواهيد ، اوّل از من بخواهيد : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ و سپس همان را كه از من مىخواهيد ، از طريق آنان كه شبيه به خودتان از نظر صورتند و سيرتى نورانى و خليفه و مقام ولايت را از جانب من متعهّدند ، بخواهيد ، كه : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ

--> ( 1 ) . سوره بقره ، آيه 30 . ( 2 ) . سوره مائده ، آيه 55 . ( 3 ) . سوره بقره ، آيه 31 . ( 4 ) . سوره مائده ، آيه 55 .